Een eerste tweede indruk…

We zitten midden in een gesprek als zoonlief, tussen een hap van zijn avondmaaltijd door, aan ons vraagt of hij “even geëxcuseerd mag worden”. De lepel met daarop mijn prakkie blijft ergens halverwege mijn bord en mijn mond hangen. Dat zoonlief ff van tafel wil is niets geks maar dat hij deze taal bezigt… Omdat het te lang stil blijft vervolgd hij zijn betoog. “Want ik moet zo weg!?” Om vervolgens nog een hap in zijn mond te proppen en die praktisch zonder te kauwen doorslikt. 

“Ja en?” Zeg ik, inmiddels wel kauwend op mijn volgende hap. “Ik ook” Ga ik verder met mijn mond vol. “Ik heb zo mijn eerste voetbaltraining en ik moet nog douchen!” Is zijn antwoord. “Douchen voor je training?? Is het niet fijner om dat na je training te doen?” We krijgen beide een blik van hem alsof we hem vragen om een rondje op zijn handen rond het huis te wandelen. Wat een domme vraag!!! “Nou, vooruit dan maar. Wij ruimen wel weer af.”

Hoewel hij al eerder heeft meegetraind en zelfs al wedstrijden heeft gespeeld, is het vandaag zijn eerste echte officiële training bij dit nieuwe team. Hij kent de spelers, de trainers en de locatie is zo’n beetje zijn tweede thuis. Toch is het best wel spannend. Elkaar na een zomerstop weer terug zien, nieuwe spelers die zijn aangetrokken en zelf, als broekie, aansluiten bij het eerste. Ik snap wel dat je alsnog een goede eerste “tweede indruk” wilt maken. 

Terwijl vriendlief en ik de tafel afruimen en de keuken weer toonbaar maken schalt de rustgevende takke herrie die zoon heeft opgezet, om even tot zichzelf te komen, de trap af zo de woonkamer in. Als ik even later boven kom zie ik wolken stoom onder de douchedeur naar buiten kruipen. Alsof het op de vlucht is voor wat daarna komen gaat. Een halve deofles, bodymist of bodydeo, ik weet niet precies wat de jeugd van tegenwoordig allemaal gebruikt, wordt leeggespoten. De niet geheel verkeerde geur volgt de mist onder de deur door, de gang op. 

De takke herrie heeft inmiddels plaats gemaakt voor muziek dat mijn oor ook wel kan waarderen. Ik neurie mee onderwijl de was opvouwend. Tussendoor hoor ik Zoonlief rommelen in de la gevolgd door het geluid van de fohn. Serieus? De fohn?? Om daarna te horen hoe, mogelijk, een fles haarlak leeg gespoten wordt. Ik zou haast denken dat hij niet gaat sporten maar een date heeft. 

Ik ben heel wat sneller klaar met mijn klus dan hij met opdoffen. Maar niet veel later komt hij dan ook, compleet gestyled, de trap af. Als ik zijn sportkleding wegdenk en daar een driedelig kostuum voor in de plaats zie dan is hij klaar voor het gala. Ik krijg een “wat nou” blik van hem terug en weet mij in te houden. Dit is niet het moment om sarcasme ten gehoor te brengen. Dus ik houd mij in. Met moeite, dat dan weer wel. 

Hij is er klaar voor. We lopen met hem mee naar de deur en zwaaiend wensen we hem een super toffe (trainings)avond toe. We krijgen van hem een ingehouden scheef lachje terug als hij de straat uitrijd. Zijn manier om te laten weten dat ie onze actie wel kan waarderen. Zo zijn we dan ook weer… 

22 gedachtes over “Een eerste tweede indruk…

  1. Fijn dat er gedoucht en gewassen wordt.

    Na de training zal het vooral neerkomen op deo en luchtjes gebruiken.

    Naakt en/of samen douchen is bij de meeste jonge mensen verdwenen.

    Of de hygiëne daarmee gebaat is?

    Ik wens jouw kind vooral veel ongedwongen sportplezier. En ook ietwat minder groepsdruk toe.

    Stille groet,

    • Haha gelukkig wordt er lekker gebadderd want anders 🤢…
      Och ja het douchen na de training of wedstrijd is in de pubertijd echt een ding idd.

      En tja, de groepsdruk is een bijzonder proces waarbij je hoopt dat ieder kind (en geregeld ook volwassene) uiteindelijk gaan beseffen dat het niet nodig is om zich anders voor te doen dan het is. Dat het zichzelf mag en kan zijn!
      Dank je wel voor je reactie. Dat is ook iets wat wij ze toewensen, ongedwongen sportplezier (en wat minder ego en haantjes 🤪)

  2. Ah zo lief, ik zag het helemaal voor me. Ja zo’n tweede indruk is gewoon hartstikke belangrijk en lekker ruiken tijdens het voetballen ook natuurlijk 🙂

  3. Hahaha, wat beeldend beschreven. Ik zie het helemaal voor mij. En in plaats van de sport-outfit een driedelig pak 😜. Ik moest nog harder lachen om deze woorden: “de rustgevende takke herrie”. Het doet mij terugdenken aan mijn muzieksmaak toen ik een puber was. Je kent het wel. Raam open en zo hard mogelijk Public Enemy (of all things 🙈) op zodat de hele buurt kon horen hoe tof mijn muzieksmaak was…

Laat een reactie achter op Rianne Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.