Herstel vraagt geen kracht, maar dosering…

Ik krijg de vraag of Reiki kan helpen bij haar pony. Het dier is mij niet onbekend, aan het einde van vorig jaar heb ik een week voor haar mogen zorgen. Toen was ze ook een zorgenkindje, maar niet zo kwetsbaar als de afgelopen weken. Inmiddels gaat het beter dan tijdens de hevigste fase van de hoefbevangenheid, maar ze heeft nog duidelijk last.

Een energetische behandeling vervangt nooit medische zorg, maar kan het lichaam wel ondersteunen in het herstelproces door spanning te verminderen. Zeker bij een pony die pijn, stress en medicatie heeft doorgemaakt, is het belangrijk het systeem niet te overspoelen maar rustig te begeleiden.

Een lichaam dat langere tijd pijn of spanning heeft ervaren, blijft vaak in een verhoogde staat van alertheid. Dat zie je terug in houding, ademhaling en gedrag. Te veel energie in één keer kan dan juist onrust geven. Vergelijk het met een plant die lange tijd te weinig water heeft gehad: geef je ineens een volle emmer, dan kan de aarde het niet opnemen. Door beetje bij beetje water te geven, kan de plant zich herstellen en weer kracht opbouwen.

Die avond ga ik naar stal. Ik word bijgepraat: hoe ze loopt, hoe haar gedrag is, wat er al gedaan is. De medicatie wordt nu afgebouwd en dat lijkt haar zelfs wat lucht te geven. Juist in deze fase is het belangrijk om rustig te starten. Het lichaam is opnieuw aan het leren zelf te reguleren zonder ondersteuning van buitenaf. Een zachte, korte behandeling helpt het systeem herinneren hoe ontspanning voelt, zonder het te overspoelen.

Ik loop de paddock in en maak contact met haar. Eerst denkt ze nog dat ik met snoepjes kom, helaas. Ze moet het doen met de energie die ik meebreng. Ik grond mezelf, maak verbinding en zet ons samen in een beschermende bubbel van rust. Ik nodig haar uit te ontspannen en begin voorzichtig bij haar hals. Dat vindt ze prettig. Haar blik verzacht, haar hoofd zakt iets. Ik volg haar tempo.

Wanneer ik lager richting borstgebied ga, verstrakt ze en loopt weg. Dat is waardevolle informatie: haar systeem geeft een grens aan. Dus laat ik los. Geen forceren. Ik maak op afstand weer contact en nodig haar opnieuw uit. Elke keer als het te veel wordt, pauzeer ik. Zo krijgt haar lichaam de kans om te verwerken wat er aangeraakt wordt. Dat is regulatie. Dat is herstel.

Na nog geen vijftien minuten rond ik af. Als ik haar halster afdoe, zoekt ze met haar hoofd nog één keer mijn hand. Wanneer het genoeg is, stapt ze achteruit en schudt zich helemaal uit. Ze loopt naar een hoek van de paddock, gaapt meerdere keren, likt haar lippen… en zakt bijna in slaap. Ik zie ontspanning, ontlading en regulatie.

De volgende dag krijg ik een berichtje dat me laat glimlachen: na dagen van ontzien durfde ze haar achterbeen weer in rust te zetten. Of dat door de behandeling komt of door het natuurlijke verloop van haar herstel, dat weet je nooit precies. Maar zulke kleine signalen laten wel zien dat er ruimte ontstaat om spanning los te laten en weer zelf te reguleren.

Dat is waar ik met deze behandeling op heb gewerkt: niet duwen of forceren, maar het systeem ondersteunen zodat herstel van binnenuit op gang kan komen. Dat hoeft niet groot of lang te zijn, als het maar in het juiste tempo gebeurt. Juist in die ogenschijnlijk kleine veranderingen begint het echte verschil.

De fluistering van energie…

“Sluit je ogen en haal een paar keer diep adem.” Is een van de zinnen die vandaag meermaals te horen is. Ik zit tussen twee medestudenten in en doe wat mij gevraagd wordt. Dus ik sluit mijn ogen, haal een paar keer diep adem en laat mij meevoeren met de meditatie die komt. Had ik er in het begin nog een beetje moeite mee om mij zo te laten gaan, nu voelt het als een voorrecht om hier deel van uit te maken. De opleiding voelt als een reis die me niet alleen kennis brengt, maar me ook diep verbindt met mezelf en de energie om mij heen.

Tijdens deze les duiken we dieper in de materie van het werken met energie en dan met name de chakrahealing, een essentieel onderdeel van het energetisch werk. Elk chakra brengt zijn eigen unieke energie met zich mee, zijn eigen verhaal en uitdagingen. Een ieder van ons wordt uitgenodigd om in verbinding te staan, met onszelf, met elkaar en met de energie om ons heen. Het begrip ‘in verbinding staan’ is net als “sluit je ogen en haal diep adem” als een rode draad door deze dag. 

Hoewel we in de kern al weten dat het mogelijk is, blijft het moment waarop het echt lukt om de verbinding die gemaakt is te voelen zo ontzettend bijzonder. Het is alsof een sluier wordt opgelicht en je toegang krijgt tot een subtiele wereld die altijd al aanwezig is geweest, maar die nu tastbaarder aanvoelt dan ooit. Het is bijna magisch. 

Ik voel steeds meer dat dit niet alleen draait om technieken of methodes. Het is een proces van openstellen, van luisteren naar de fluisteringen van energie en van vertrouwen op je intuïtie. Wat me vandaag het meest raakt, is het gezamenlijke moment waarop we een oefening in healing uitvoeren. Terwijl we werken voel ik hoe niet alleen mijn handen warm worden, maar ook mijn hele wezen, ik voel de energie letterlijk door mij heen stromen. Wanneer ik zie hoe dit effect heeft op mijn medecursist, het ontspannen gezicht, de diepe ademhaling en het loslaten van al dat niet meer dient, besef ik opnieuw hoe bijzonder dit is. En tegelijk vind ik het raar dat we dit bijzonder vinden terwijl het eigelijk als heel normaal gezien zou moeten worden.

Het is tevens een reminder aan hoe krachtig energie kan zijn en hoe zelfs de kleinste gebaren grote impact kunnen hebben op iemands welzijn.

Wat deze lessen voor mij zo waardevol maakt, is niet alleen de praktische kennis die ik opdoe, maar vooral de ruimte om te mogen ontdekken, te voelen en te groeien. Iedere les voelt als een stap dichter bij wat ik kan betekenen, voor mijzelf maar zeker ook voor een ander. Iedere les en iedere huiswerkopdracht verwonder ik mij weer met wat mogelijk is en wat ik kan. En mijn nieuwsgierige aard werkt nu heerlijk in mijn voordeel.

Zoals ik al zei is deze cursus zoveel meer dan het aanleren van een vaardigheid. Het is een ervaring die me helpt groeien, die me leert om niet alleen te zien, maar ook te voelen. Het is een reis die me steeds opnieuw in verbinding brengt, met mezelf, met anderen, en met de oneindige wereld van energie. En dit is pas les vier. Wat een avontuur.