Tagarchief: offshore

Een nieuwe boot in de vloot…

Posted on by

“Zin in een feestje?” Mijn zus appt me ergens begin lente. De baas heeft een nieuwe aanwinst in de vloot: de Windpiper. Nog niet helemaal af, maar de doop en de rondleiding voor werknemers en aanhang staan al gepland. En daar zeg ik geen nee tegen. De voorgaande keren dat ik via haar mee mocht naar een nieuw schip waren alles behalve saai, een soort Concert at sea maar dan anders. Dit is inmiddels al het 3e schip dat Boskalis heeft (om)gebouwd waar we een kijkje mogen nemen.

Op de dag zelf worden we ontvangen op een enorme blauwe loper. Terwijl we eroverheen lopen klinkt bombastische filmmuziek, alsof we zo een blockbuster binnenstappen. Er staat een DJ te draaien, we gaan op de foto (gratis mee, geen Efteling‑tarieven), en overal staan kraampjes met hotdogs, pizza, sandwiches, worstenbroodjes, wraps, drankjes, koffie en thee. Er rijd zelfs een ijscoman rond. Boskalis weet hoe je een werkfeestje organiseert. 

Na de fotosessie halen we eerst wat te knagen. Daarna wandelen we door naar een filmset waar popcorn wordt uitgedeeld en we een koptelefoon krijgen. We kijken naar de making‑of van de nieuwe Rockstar: de Windpiper. Oorspronkelijk gebouwd voor een ander doel, maar door Boskalis omgebouwd tot een steenstortschip. 227 meter lang, en kan meer dan 45.500 ton aan steen aan boord huisvesten, vergelijkbaar met zo’n 15.000 volwassen nijlpaarden. De Windpiper is een soort stratenmaker op zee. het storten van de stenen beschermt leidingen en kabels tegen alles wat ze kan beschadigen. Naast de Rockpiper, Seapiper en Seahorse is dit nu de grootste in zijn soort.

Na de film begint het echte werk: klimmen. Via een hoge stelling gaan we naar het dek. Zodra we het schip oplopen struikelen Zus en ik al bijna over de eerste ongelijkheid. Oom, die ook mee is, wijst op de gele markeringen: alles wat geel is, is óf hoger óf lager. Good to know. Vanaf dat moment kijk ik dus niet alleen naar het schip, maar ook naar elke gele streep en zie deze als een persoonlijke waarschuwing.

We lopen langs twee gigantische graafbakken met enorme graafmachines. Ze scheppen stenen uit de “bucket” en verplaatsen ze naar een 40 meter lange rupsband. Die voert ze naar de hellende valpijp, een soort glijbaan richting zeebodem. Het is indrukwekkend om te zien hoe technisch verfijnd zo’n proces eigenlijk is.

Daarna mogen we het schip in. Negen etages. We zigzaggen omhoog langs slaaphutten, de hut van de kapitein, kantoorruimtes, vergaderzalen, een gym, recreatieruimte, een enorme keuken en kantine. Er is zelfs een klein ziekenhuis aan boord en een helikopterdek. Tijdens offshore‑werkzaamheden kunnen hier 99 mensen wonen. Het voelt als een drijvend dorp, compleet met alles wat je nodig hebt om weken op zee te werken.

We eindigen bij de brug. Het uitzicht is waanzinnig. Navigatie, satellieten, schermen, knoppen, alles staat aan. En ik mag nergens aanzitten… Aan de achterkant van de brug kijk je uit op de werkplaats op het dek, waar nóg meer schermen en knoppen de ruimte vullen. En ook daar mag ik niet aanzitten. Het is alsof je in het hart van een gigantische machine staat en dan hebben we de machinekamer nog niet eens bekeken. 

Na dit laatste hoogtepunt dalen we alle negen etages weer af en voelen de beentjes wel. Dus trakteren we onszelf op een hotdog en een ijsje om bij te komen voordat we naar huis gaan.

Dank je wel Zus en Boskalis dat we op deze wijze een kijkje mogen nemen op de nieuwe “boot” in de vloot.

Visit the transition!

Posted on by

Zoals er dit keer op de uitnodiging vermeld stond. Of we weer gezellig met zus mee wilden, bootje kijken. Als zus dit vraagt weet ik inmiddels dat we niet naar zomaar een lullig bootje gaan kijken. Nee, een bezoek aan een van “haar” boten betekend een bezoek aan een groot zwaar kraanschip. De nieuwste en tevens grootste aanwinst van Boskalis. De Bokalift 2. In 2018 schreef ik al over ons bezoek aan de Bokalift 1. De Bokalift 1 wordt vooral ingezet in de offshore-industrie. Met name voor het vervoer van zwaar transport en/of olieplatformen. Een deel van het schip kunnen ze laten zakken zodat het dek onderwater staat. De lading kan er dan zo opgeschoven worden.

Met de komst van de windmolenparken op zee, waar de Bokalift ook haar aandeel in heeft, bleek 1 Bokalift niet meer voldoende. Ze kreeg er een zusje bij. Net als bij de Bokalift 1 is er een bestaand schip omgebouwd tot een nieuw kraanschip. De boot, oorspronkelijk uit 2000, is in 2019 naar Kroatië gevaren om daar het dek leeg te halen. In 2020 is in Dubai begonnen met de echte grote verbouwing. Er kwamen 9000 ton stalen blokken aan beide kanten van het schip bij zodat de stabiliteit vergroot zou worden. Bokalift 2 werd geboren. In China werd de gigantisch hoge kraan bevestigd, die in Singapore getest mocht worden. Daarna voer ze naar Rotterdam.

Dit schip heeft een dekoppervlak van 7500 m2 en een kraan met een hijsvermogen van 4000 ton! De kraan kan ruim 100 meter hoog hijsen. Niet zomaar een bootje dus. Die wilde ik wel eens in het echt zien. Met zijn mega grote lengte past hij niet zomaar in elke haven. Ook moest er in Rotterdam nog eea aan de boot worden toegevoegd. Dus lag ze voor anker bij Mammoet in Vlaardingen. Daar werd tevens de mogelijkheid geboden om dit schip te komen bekijken. 

Het bezoek begon op zijn Boskalis. Met een plein vol eet- en drinkstandjes. Je laten fotograferen bij een greenscreen. De film van het ontstaan van de Bokalift 2 bekijken of een overheerlijke koffie halen bij een van de baristabarren op wielen. Met onze buiken gevuld liepen we over de kade naar het bakbeest aan het einde van de steiger.

Daar moesten we eerst een stelling beklimmen om überhaupt aan boord te kunnen. Eenmaal bovenaan was pas goed te zien hoe hoog we zaten. De echte klim moest nog beginnen. De tour bracht ons door nauwe gangetjes, hoger en hoger richting de brug. Overal stonden mensen om uitleg te geven of kon je informatie inwinnen via de speciaal daarvoor opgehangen borden. Terug naar beneden liepen we langs één van de vele hutten van de 150 bemanningsleden die dit schip kan huisvesten. We liepen door de ziekenboeg, langs de sportschool, de relaxruimte en uiteindelijk waren we op het dek met zijn vele kranen en machines. Pas als je er naast staat is te zien hoe groot alles werkelijk is.

De Bokalift 2 is niet alleen in gebruik voor het plaatsen van windturbineparken. Het kan ook ingezet worden voor ontmantelings- en bergwerkzaamheden. Iets wat Boskalis ook heel goed kan (oa Sueskanaal) Hoewel ik niet werkzaam ben bij Boskalis voelde ik wel een plaatsvervangende trots bij het zien van weer zo’n mega groot project. Al met al was het een leerzame en indrukwekkende dag. 

*Bronnen: Vesselfinder/Boskalis