Mijn vriendin nodigt mij uit om mee te gaan naar een cacao ceremonie. De datum is 22-11 en ik gok dat deze niet zomaar is gekozen. Het is namelijk een maanpoortdag. Kort gezegd: het opent een energetisch venster waarin intuïtie (11) en manifestatiekracht (22) samenkomen. Waardoor richtingsgevoel scherper wordt en oude overtuigingen los mogen komen. Het nodigt uit om te vertrouwen, te openen en te ontvangen wat er dit jaar al in beweging is gezet. Ik kan niet anders dan ja zeggen op deze uitnodiging.

Eerder schreef ik al dat ik op het punt ben gekomen van loslaten, naar binnen keren en opnieuw verbinden met mezelf, zodat ik straks kan oogsten wat ik eerder heb gezaaid. Deze ceremonie voelt als de kers op de taart. Het daadwerkelijke laatste stukje dat ik nog mag doen voor ik aan mijn soort van winterslaap begin.

De opdracht die we vooraf meekrijgen is om een intentie te formuleren waarmee tijdens de ceremonie gewerkt kan worden. Daar hoef ik niet over na te denken. Ik speel immers al met manifesteren en loslaten van oude belemmerende overtuigingen. Ik koop nog wat voor de “potluck” voor na de ceremonie; zelf iets maken gaat nu niet lukken. Zoek mijn warme kleding erbij en ben klaar voor de dag.

Rond 10.30 uur gaan we op pad. Het is een uurtje rijden maar voor we het weten zijn we er al. De locatie is mooi en geeft direct dat heerlijke zachte cocongevoel. Ondanks dat de zon schijnt is het koud en guur buiten. De houtkachel brandt al lekker en de dames van de organisatie leggen de laatste hand aan de voorbereidingen.

We gaan vandaag werken met de natuurelementen, binnen en buiten, drinken cacao, het medicijnwiel tijdens opstellingswerk tussen de paarden, klankschaal meditatie en tussendoor wordt er gezongen en muziek gemaakt. Maar we beginnen de ceremonie met een voorstelronde en het trekken van kaarten. Drie in mijn geval: vertrouwen, ontvankelijkheid en magie. Zo passend ook bij mijn thema en intentie.

De (medicinale) cacao wordt uitgedeeld. De dames zingen een prachtig lied bijgestaan door de gitaar en het knetteren van het haardvuur. Ik ruik aan de cacao. Het is vol van verschillende kruiden en direct maakt het een emotie bij mij los die in mijn buik begint, zich via mijn keel omhoog werkt en eindigt in een snik. Ik adem diep door en ruik nog eens. De geur is anders, warmer, kruidiger. De emotie van zojuist kan ik nog niet plaatsen maar laat ook niet meer van zich horen. Het is een bijzondere ervaring om dit zo eens mee te maken.

Na dit stuk gaan we buiten aan de slag, tussen de paarden en met gebruikmaking van het medicijnwiel. Ik laat mij leiden door het veld, waar kom ik vandaan en waar wil ik naartoe. De opstelling maakt voor mij in korte tijd duidelijk dat ik al een heel eind op de goede weg ben. De paarden bevestigen dit door op het juiste moment in beweging te komen. Als iedereen aan de beurt is geweest stappen we de warmte weer in waar een klankschaal meditatie ons naar binnen doet keren. We krijgen de ruimte om te reflecteren, voor we aan de potluck beginnen.

Wat een mooie middag was dit. Het voelde heerlijk om onder begeleiding van o.a. Olga van Innerflow Paard & Coach, in deze cocon te vertoeven en bezig te zijn met mijn eigen vraagstukken.