Voetbal, één van de dingen die zo’n beetje mijn leven is gaan beheersen. Natuurlijk niet zo drastisch dat ik bij iedere wedstrijd met mn neus in de tv zit. Ik weet ook nog steeds niet wat buitenspel is en gelukkig ook niet zo erg dat mijn dag, week of maand verziekt is als één van de clubs verloren heeft. Maar sinds ik fotografeer is mijn belangstelling voor voetbal gewekt. Ik kan helemaal op gaan in een discussie of een gele of rode kaart terecht is. Ik weet welke kleur bepaalde clubs hebben (dat dan wel weer). En het belangrijkste, ik weet hoe Guidetti er uit ziet. Dit heeft volgens de kenners alles te maken met vrouw zijn. Hoewel ik dat persoonlijk toch anders zie.

Afijn, ik dwaal af. Op een zonnige vrije dag besloten we een toeristisch uitstapje te maken. Dus togen wij met zijn drietjes af naar Rotterdam. Daar wachtte ukkepuk een grote verassing. We kregen een rondleiding door de Kuip gevolgd door een rondvaart met de Spido richting de Havens. We konden hem niet blijer maken. Feyenoord behoort namelijk al enige tijd tot zijn favoriete Nederlandse voetbalclub.

Toen we de kaartjes eenmaal in ons bezit hadden, mochten we in het museum rondkijken tot de groep compleet was. We keken onze ogen uit. De prijzen die in het verleden behaald zijn stonden netjes op chronologische volgorde in de vitrines. Oude kledingstukken van spelers hingen er aan haakjes. De voetbalschoenen stonden uitgestald maar ook andere bijzondere momenten zoals de opgezette vogel (die uit de lucht geschoten werd door keeper Eddy Treijtel in 1970 en dood neer viel) en het brilletje van Van Daele …  lagen uitgestald. Na een kwartiertje wachten werden we door een wat oudere man, een echte Rotterdammer, bij elkaar geroepen. De rondleiding ging van start.

Hij vroeg een ieder waar we vandaan kwamen alvorens ons mee te nemen naar de trap die ons naar de business seats bracht. Daar mochten we plaats nemen op heerlijke leren stoelen en vloerbedekking onder onze voeten. We hadden zicht op de Kuip waar de grasmat in gereedheid werd gebracht voor de wedstrijd PSV-Heracles. De beste man was een fan in hart en nieren. Hij vertelde 100 uit over zijn beste club en stak vervolgens van wal over de geschiedenis.  Want, vond hij, de geschiedenis van Feyenoord hoort nou eenmaal bij je opvoeding! En als je het niet wist dan zorgde hij er wel voor dat je het vanaf heden niet meer zou vergeten. Hij vroeg verschillende mensen iets over de club en vertelde ook nog wat leuke “wist je datjes” over de grasmat, die hij met liefde vergelijk met de grasmat van de club “die niet genoemd mocht worden.” Hij wees aan waar de die hard supporters tijdens wedstrijden zitten en wat vroeger de “VIP” tribune was. Een simpele overkapte ruimte met enkele stoeltjes. Hij vertelde er ook bij dat de stoelen waar we nu met ons achterwerk op zaten rond de 4700 Euro (excl. BTW) per seizoen kosten. Daar krijg je dan wel alle gemakken bij die je bij zo’n prijs mag verwachten. Een leuk idee om in mijn achterhoofd te houden als we eenmaal binnen lopen met “Foto Hamar”.

We moesten onze gids volgen naar beneden, terug het Maasgebouw in. Daar hielden we halt bij een afgrijselijk beeld dat was geschonken door de fans. Lang, lang geleden. Hij vroeg uitgerekend aan mij wat ik van het beeld vond. Ik heb mijn mening niet onder stoelen of busines seats geschoven en vertelde dat ik het een apart beeld vond en het liever niet in mijn achtertuin wilde hebben. Een andere vrouw werd dezelfde vraag gesteld. Ze vond het echter een mooi beeld. Tja, over smaak valt nou eenmaal niet te twisten.

We vervolgden onze rondleiding door verschillende zalen die allemaal vernoemd waren naar mensen die iets belangrijks voor Feyenoord gedaan hadden. We liepen buitenom en daar stond de auto van Koeman. Ukkepuk moest natuurlijk even op de foto. Dus daar werd wat tijd voor uitgetrokken. Uiteindelijk kwamen we uit bij de kleedruimtes van de uitspelende partij, compleet met bubbelbad. Helaas mochten we die van Feyenoord zelf niet bekijken. De weg vervolgde naar de spelerstunnel. Ook die had weer een eigen verhaal met verschillende muurschilderingen. Uiteindelijk mochten we door de tunnel naar beneden, door de gracht (echter zonder water, maar wel met puin waar ik mijn nek over brak) naar het veld. Zoals verwacht mochten we deze niet betreden. Maar er was wel even tijd voor wat kodak fotomomenten.

We liepen achter onze gids aan onder de verschillende tribunes door en overal had hij wel een leuk verhaal of annekdote bij te vertellen. Na een ronde gelopen te hebben door en onder de Kuip en aardig wat informatie verder, kwamen we uit bij de persruimte. Ook hier werd nog wat verteld en vervolgens mochten de kids plaats nemen op de stoel van Koeman om wat vragen te beantwoorden van het publiek.

De volgende stop was het museum. Hier eindigde de tour. We kregen allemaal nog een bon om in het restaurant wat te drinken en de kids werden voorzien van kortingsbonnen voor de fanshop.

Voor mensen die van voetbal houden (en niet zijn voor de club die niet genoemd mocht worden) kan ik deze rondleiding zeker aanraden. Voor 18 euro heb je niet alleen een informatieve rondleiding in de Kuip maar ook nog eens een leuke rondvaart over de Maas.

Onze volgende stop wordt waarschijnlijk het abseilen van de Euromast 🙂