Bij zomervakantie denken er altijd een aantal: eerst afvallen voor ik mijn bikini aantrek. Daar ben altijd veel te laat mee. Pas drie dagen voor vertrek kijk ik in de spiegel en denk: tja, er mag iets meer Boor van de botten en hopelijk past die bikini nog… Maar ja… te laat. En op vakantie wil ik me nergens druk om maken. Ik eet wat ik wil, wanneer ik wil, zonder schuldgevoel. Jarenlang kwam ik na zo’n vakantie gewoon weer terug op mijn oude gewicht zodra het normale ritme begon. Dat was in de tijd dat ik nog hobby’s had waarbij ik vanzelf veel bewoog. Dat is de afgelopen twee jaar niet meer zo.  

Wanneer ik na mijn laatste vakantie thuiskom, voel ik dat het anders moet. Ik ben niet het type dat zichzelf eten ontzegt. Als mijn smaakpapillen blij zijn, ben ik dat meestal ook en dat wil ik graag zo houden. Tijdens de periode waarin ik bezig was met intermittent fasting heb ik veel geleerd: hoe mijn lichaam reageert op rust, hoe mijn geest kalmeert wanneer ik minder eet, en vooral het verschil tussen honger en trek. Dat zijn geen zweverige inzichten, maar gewoon biologische feiten: je lichaam maakt onderscheid tussen fysieke behoefte en aangeleerde eetmomenten. En als je die patronen doorbreekt, ontstaat er ruimte om te voelen wat er écht nodig is. Bizar maar waar en zeker de moeite waard om eens te ontdekken. Ik raad het je aan.

Hierdoor besluit ik het intermittent fasting weer uit de kast te halen. Ik ga iedere dag wandelen, zie mijn wandelblogs, inmiddels een heerlijk ritueel. Wandelen verlaagt stresshormonen, verbetert je insulinegevoeligheid en helpt je lichaam letterlijk om weer in balans te komen. Ik voeg meer eiwitten toe aan mijn maaltijden, omdat eiwitten zorgen voor verzadiging, spierherstel én het mooie: je lichaam verbrandt meer calorieën met het afbreken van deze eiwitten. Win‑win, snappie?! Ondertussen probeer ik een paar slimmere keuzes toe te voegen, zoals vette sauzen vervangen door Griekse yoghurt met kruiden, of een mix ervan. Een zak chips voor een schaaltje popcorn. Of mijn all‑time favorite: partjes appel met Griekse yoghurt en kaneel.

Ik houd me een groot deel van de week aan mijn standaard maaltijden. En zo nu en dan maak ik een uitstapje naar een gebakje, een koekje, een ijsje of een BBQ met alles erop en eraan. Ik ontzeg mezelf ook zeker geen pizza of patatjes. En geregeld proberen om onder mijn nodige calorieën te blijven, werkt ook mee. 

Het mooie is dat mijn gewicht, BMI en vetpercentage nu langzaam maar gestaag aan het dalen zijn. Echt niet door uren in de sportschool, maar door kleine aanpassingen die mijn lichaam helpen om terug te keren naar een natuurlijk evenwicht. Stick to the plan. Blijf consistent. Dit en kleine veranderingen hebben een heel groot effect.

Door niet naar mijn dagelijks gewicht maar naar mijn weekgemiddelde te kijken haal ik de ruis eruit zoals vocht, hormonen, zout, slaaptekort en verschijnt er een trend. Het is bijna magisch om te zien hoe mijn lichaam, met een beetje begeleiding, zelf op zoek gaat naar het ideale gewicht. Voor mezelf heb ik een aantal ijkpunten in gedachten. Het eerste komt nu al in zicht. En dat zonder strijd, honger of drama. Gewoon door luisteren, voelen en een paar slimme keuzes en gezonde gewoontes.

Weet je hoe dit motiveert om door te zetten?!