Opgaan in het moment…

Geregeld doe ik het al zonder er echt bewust van te zijn. Zoals bij het fotograferen of een graassessie met Poownie bijvoorbeeld. Steevast voel ik mij happy en voldaan wanneer ik de foto’s bekijk of terug ben op stal. Happy en soms zelfs een beetje zen… 

Hoe kan het dat “simpele” dingen mij zoveel voldoening geven? Dat ik met nog meer plezier uitkijk naar een volgende keer? Mijn hoofd leger en rustiger is? Alsof de boel herschikt of opnieuw geordend is. Kun je mij nog volgen? Sommige sporters ervaren dit ook wel eens na een flinke workout. Je voelt je (emotioneel) lichter en fijner.

Eind vorig jaar besloot ik mijzelf te “analyseren” wanneer ik foto’s aan het maken was. Ik wilde weten hoe het kwam dat juist fotografie mij zo veel meer dan alleen maar mooie platen oplevert. Het antwoord had ik vrij snel boven tafel en was heel simpel: Ik heb zoveel plezier in wat ik doe dat ik op ga in het moment. Eén zijn met dat wat er voor mijn neus gebeurd. Niet nadenken, analyseren, herkauwen en opnieuw doen! Nee, gewoon helemaal opgaan in het hier en nu. Met mijn volle aandacht genieten van wat ik aan het doen ben. Dat is in een vogelhut, afgesloten van de buitenwereld, misschien niet zo moeilijk. Maar het lukt mij ook langs een drukke zijlijn op het voetbalveld. Waar mensen en spelers soms letterlijk om mij heen lopen. 

Wat nou als ik deze ervaring eens door trek in mijn leven? Iedere dag een soort meditatie geluksmoment, misschien zelfs meerdere keren per dag die flow voelen? Uiteraard zonder gebruik van verdovende middelen, laten we daar duidelijk in zijn. Zou dat kunnen? Ik denk het wel. De rustige omgeving is, gezien de drukte langs een voetbalveld, niet perse noodzakelijk. Mijn eigen handelen en denkwijze daarentegen wel. Daarvoor moet ik wel aan de bak. 

Wanneer ik ’s avonds alleen ben besluit ik het direct uit te testen. Normaal is het koken iets wat moet. Even tussen de bedrijven door en niet iets waar ik altijd zin in heb. Nu doe ik het anders. Eerder op de dag had ik met zorg mijn eten uitgekozen en alle ingrediënten liggen nu voor mij uitgestald op het aanrecht. Op het menu staat een pastasalade. Niet het aller moeilijkste om klaar te maken. Toch besluit ik er letterlijk de tijd voor de nemen. De enige tijd die ik in de gaten hoef te houden is de kooktijd voor de pasta.

Het vergt nogal wat doorzettingsvermogen om er mijn volle aandacht bij te houden. Koken is niet echt mijn ding. Ik moet er even inkomen. De ingrediënten met zorg snijden. Het maken en kruiden van de dressing. In gedachte proef ik alvast hoe het eindresultaat zal zijn. Wanneer ik ga eten staan telefoon, tv en radio uit. Een met mijn maaltijd! Ook nu besluit ik er de tijd voor de nemen. Ik constateer twee dingen: ik proef intenser wat ik eet en mijn maaltijd smaakt lekkerder dan ooit. Ik betrap mijzelf er op dat ik hiervan heb genoten. 

Met deze ervaringen in mijn achterhoofd wil ik de komende maanden proberen mijn gehaaste leven veel meer een halt toe te roepen. Meer opgaan in welk moment dan ook. Genieten van dat wat nu is. Ik hoop jullie mee te kunnen nemen in mijn zoektocht naar het creëren van meer zen-momenten in alledaagse dingen. Doen jullie mee?

 

 

Wordt vervolgt… 

***

23 gedachtes over “Opgaan in het moment…

  1. Waaw, da’s fantastisch, je hebt gewoon mindful gegeten. Ik ben dol op mindfulness en mediteren, en het brengt me zóveel rust, maar in het dagelijkse leven slaag ik er nauwelijks in om dat vast te houden. Misschien met jouw uitdaging dat het beter lukt ? Succes alvast!

    • In eerste instantie was ik helemaal niet bezig om het “mindfulness” aan te pakken. (Het woord alleen bezorgd mij al jeuk hihi) Het is wel precies wat ik gedaan heb. Inmiddels probeer ik het door te trekken in meerdere dingen die ik doe. Het is echt wel eens lastig om (al is het maar) 2 minuten stil te staan en echt bewust te voelen en te op te merken wat je doet. Hierdoor laat ik de tijd veel meer los en het geeft direct rust. De kunst is nu om het uit te bouwen.
      Dank je wel voor het mee lezen en je reactie!

  2. Ik doe met je mee. Je beschrijft het heel mooi en ik kan me goed voorstellen dat fotograferen zo een zen en happy moment kan geven. Ik mag dit ook vaker hebben. Jouw kook moment moet ik hier ook eens in brengen. Rust tijdens het koken zal ook hier meer plezier brengen.

  3. Simpele dingen…wat is simpel niks gebeurd als je zelf niet wat onderneemt ..wat het ook is…daarom ben je zo voldaan en tevrede met de dingen wat jij zelf presteerd… niemand staat er bij stil wanneer jij aan het fotograferen ben… ze zien je niet ze lopen als het tegen zit je zo omver… begrijpelijk zij zijn gericht op het voetbal hun zoon staat in het veld …
    Hoe druk het ook mag zijn.. jij krijg het eigelijk niet mee … je bent zo gefocust op het moment zodat jij een mooi plaatje kan schieten… je zou denkend is dat een “Zen” moment ….. met al het geschreeuw en het gemopper om je heen …ja… toch is dat zo .. “Zen” is niet alleen maar relax op de bank !!!

    Kijk in principe als je over alles na gaat denken, op voorhand is niks leuk…
    Maar het is zo als het is … tuurlijk ben je druk maar toch als je je aan overgeef kan je met liefde het eten klaarmaken ook dat is een “Zen” moment met een kaarsje aan, gezellig na tafelen en bespreken wat je zo en al hebt mee gemaakt, zo simpel !!! Maar de meeste, hebben daar geen of te wel gunnen zich daar geen tijd meer voor … haha… nee alles zo snel mogelijk alles in de vaatwasser .

    “Zen” beleven zijn de dingen waar je voor open staat, het is jou kracht en je inzet..
    En vooral het zien, dan pas kan je genieten van al deze simpele dingen !!

  4. Wat een prachtige blog weer. Zowel je schrijfstijl als de inhoud is zo fijn om te lezen. Ik probeer dit ook dagelijks te doen, maar ik ben op het moment door een drukke periode echt de structuur in m’n dagen zelfs een beetje kwijt. Ik ben dus echt nog niet zo ver als jij, maar het is wel m’n streven. Goed om hier weer even aan herinnerd te worden.

  5. hier is het altijd druk en chaotisch ahah en gun mijzelf ook niet echt om ergens de tijd voor te nemen en dat kan ook niet want ik ben altijd afhankelijk van mijn lichaam en doe dus daarom alles snel snel 😉 en het werkt wel voor mij moet ik zeggen. rust momenten las ik in als ik echt alles gedaan heb

  6. Ik kan veel dingen enorm mindfulness doen. Gewoon helemaal vanzelf. Per ongeluk. Maar koken niet, hoor. Misschien moet ik het eens proberen. Morgen dan, want vandaag eten we een magnetronmaaltijd. Even snel tussendoor inderdaad. 😉

    • hahaha… In tegenstelling tot jou doe ik dus heel veel dingen op de automatische piloot en met mijn gedachte totaal ergens anders. Minder genieten en altijd maar dat gehaaste gevoel. Behalve dan bij oa het fotograferen. Ik hoop over een tijdje net zo ver te zijn als jij hihi. Hopelijk heeft de maaltijd gesmaakt? 😋

  7. Pingback: Opgaan in het moment II… | Deborah Hamar

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.