Opgaan in het moment II…

In eerste instantie was ik helemaal niet bezig om het “mindfulness” aan te pakken. Het woord alleen bezorgd mij jeuk. Het is wel precies wat ik gedaan heb. *HIER* lees je deel één. Mijn doel is mijn gehaaste leven veel meer een halt toe te roepen. Ik wil meer opgaan in welk moment dan ook en meer genieten van dat wat ik aan het doen ben. Ik neem jullie graag mee in mijn zoektocht naar het creëren van meer zen-momenten in alledaagse dingen. 

Mijn plan om het door te trekken in meerdere dingen die ik doe, blijkt toch minder eenvoudig te zijn dan ik dacht. Soms is het zelfs lastig om (al is het maar) twee minuten stil te staan en echt bewust te voelen en op te merken met waar ik mee bezig ben. Begin dit jaar, toen ik er mee begon wist ik nog niet dat Corona ervoor zou zorgen dat mijn hele leven, in ieder geval de komende maanden een stuk rustiger zou worden. Slow down brother!! 

Stiekem had ik gehoopt dat het hierdoor wat makkelijk zou zijn. Niets is minder waar. Ik heb mij op dit moment dan niet meer met 101 dingen bezig te houden maar er malen nog voldoende gedachten door mijn hoofd. En waar kan ik die nu beter stil zetten dan op de plek waar de bewoners altijd leven in het hier en nu?! Die geen last hebben van mentale ruis, oordelen of zorgen. Ja, of er na deze ene hap gras misschien nog een volgende hap genomen kan worden… 

Ik zet mijn zoektocht naar zen-momenten voort op stal. Of eigenlijk de wei, want daar staan de paarden sinds enkele weken. Ik ga vandaag heel bewust strontscheppen! Tenminste, dat ga ik proberen. Het hebben van een paard is echt niet zo romantisch, dat je het ff weet. Normaal doe ik deze klus op de automatisch piloot en draait mijn hoofd overuren. Vandaag heb ik extra geluk. De knollen zijn een wei verplaatst en het gras staat zo’n beetje kniehoog. Extra uitdaging is niet verkeerd om ergens met je volle aandacht bij te zijn. 

Bij het betreden van de wei blijf ik met een voet hangen in een grashalm en breek bijna mijn nek. Dat begint al goed. Maar hierna is iedere handeling doelbewust en heel gericht. Het is heel wat vermoeiender om bij dit stompzinnige werk je (telefoon en) denken uit te schakelen en alleen bezig te zijn met hier en nu. Met paard en poep. Tel daar het ploegen met kruiwagen en al, door het hoge gras bij op en ik heb naast een geestelijke ook een fysieke inspanning geleverd.

Voor ik er erg in heb ben ik al een uur lang “spoorzoekertje” aan het spelen. Voel ik wat mijn spieren doen en luister naar de geluiden om mij heen, in plaats van in mijn hoofd. Wat een herrie daar binnen en wat een rust daarbuiten!! Is het gelukt? Nee niet helemaal. Misschien komt het door de klus op zich?! Die was letterlijk en figuurlijk intensief. Wel was ik meer uit mijn hoofd en in mijn lichaam. 

Wanneer ik op de fiets stap voor de terugreis naar huis voel ik mij toch voldaan! Nu is het de kunst om het uit te bouwen. Eens zien wat mijn volgende onderwerp gaat worden… 

20 gedachtes over “Opgaan in het moment II…

  1. Grappig om je “zenmoment” te lezen. Ik realiseerde me vanmorgen voor het eerst dat als Skype tijdens een afspraak niet gaat zoals ik van te voren had gepland, het zéker niet helpt om jachtig te gaan doen. En… ik bracht het ook nog in de praktijk. Ik heb alles rustig na overleg “met de andere kant” opnieuw opgestart en ik merkte dat ik er niet ongeduldig onder werd. Ik troostte me met de gedachte dat er zoveel mensen aan het Skypen zijn dat er sprake was van wat overbelasting van het net. Succes met de schoonmaak van je paardenwei:)

  2. Ah goed om weer eens aan herinnert te worden. Ik doe graag alles tegelijk en probeer regelmatig om me met maar één ding bezig te houden. Interessant om te lezen hoe dat bij jou gaat.
    Wat ik zelf regelmatig doe, is mijn aandacht terug brengen naar mijn ademhaling.

  3. Eigelijk zijn er veel “Zen” momenten… alleen veel mensen staan daar niet voor open .. Omdat we eigelijk altijd te druk zijn… niet dat ik dat probleem hebt, ik ben nm die groep al voorbij gepasseerd en geniet als 70 jarige van zoveel mooie leuke en simpele dingen… ik heb sinds anderhalf jaar een scooter gekocht …. jee wat een genot ik rij kris kras naar mij doel en kom op plaatsen waar ik normaal niet kom … denk dat dit veel van die “Zen” momenten zijn waar ik zo van geniet..
    Dus Deborah ook poep scheppen valt daar onder het niet alleen dat … maar toch ook de liefde die je op het moment aan je paard geef, en het terug fietsen in de natuur .. je zie nm altijd dingen die je normaal in je wagen zit, niet zie …
    En het mooiste is uiteindelijk het voldaan gevoel .. daar gaat het toch om😘
    Weer genoten van je verhaal👍

  4. Het is echt helemaal niet makkelijk inderdaad om mindful te zijn. Het valt mij ook niet mee, maar ik denk dan maar: ‘Als het me 1 keer per dag lukt, dan is het al verbetering.’

  5. Poepscheppen heb ik nog niet geprobeerd. Nou ja, de kattenbak maar dat is natuurlijk niks in vergelijking met… Ik ga de laatste tijd wel eens op mijn balkonbankje liggen met een luisterboek. Dan stop ik in even met denken en dan voel ik de zon. Lekker!

  6. Ik zit ook heel veel in mijn hoofd en probeer ook bewuster rust te nemen. Zelf vind ik yoga, meditatie en dansen ook erg fijn hiervoor.

  7. Hé, wat goed, met mindfulness bezig! Leuk om te lezen hoe je het ‘doet’ en ervaart! Als je de meest saaie dingen met aandacht doet, gaat het heel anders voelen. Ik ga deel 1 ook nog even lezen… Volhouden hoor! De rust in je hoofd komt écht wel…

  8. Ik moet zeggen dat ik aardig zen ben nu we zo allemaal thuis zijn, geen drukte maar een stukje wandelen of fietsen zorgt ook voor zen bij mij

  9. Grappig zoals je je zen-moment schrijft met paardenpoep ;-).
    Ik probeer, lukt niet altijd, 2x per dag 5 tot 10 minuten iets te doen bewust om te ontspannen. Of een oefening diepe ademhaling (3 tellen in, 7 tellen uit) of een korte meditatie.

  10. zet mij wel aan het denken (nog meer dan ik al doe). ik pieker wat af en het gaat maar door in mijn hoofd. het staat nooit stil. ik heb ook mindfulness gedaan, maar was enorm snel afgeleid

  11. “bewust” handelen
    Ik heb het ook geleerd, lukt niet altijd even goed, maar vaak wel. Ik ben zo eens “mindful” gaan winkelen. Ik heb er nooit eerder zo bij stil gestaan hoe een appel eruit ziet en voelt wanneer ik deze vastnam om in mijn fruitzakje te steken. Ik stond daar toen zo van versteld… van een appel….

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.