Even niets…

Doordat ik heftig in mijn koffiekopje aan het roeren ben ontstaat er een draaikolk. Het zuigt mijn gedachten mee naar beneneden. Ik schrik op omdat mijn vriend, iet wat geïrriteerd, aan mij vraagt of ik alsjeblieft wil ophouden met dat neurotische gedrag. Ik glimlach als een boer met kiespijn en besluit mijn kopje leeg te drinken zodat ik niet meer in de verleiding kom om, onbewust, te spelen met het lepeltje. Ik ben een beetje besluiteloos en naast dat ook een beetje inspiratieloos.

Ik heb verschillende onderwerpen liggen waar ik graag wat over wil vertellen. Of waar ik mij in kan verdiepen om daar vervolgens over te bloggen. Maar de woorden blijven achter mijn lippen liggen als een grote samen gekauwde brij. En mijn vingers zweven eerst een tijd boven het toetsenbord om vervolgens de half gemaakte zinnen met de delete knop weer van het digitale papier te laten verdwijnen. Een normaal of goedlopend verhaal komt er niet uit.

De afgelopen paar weken ben ik aan één stuk door gegaan. Met werken wel te verstaan. Naast mijn normale administratieve baan bij een examenbureau stond de rest van mijn vrije tijd in het teken van de (sport)fotografie en het bewerken van de geschoten platen. De laatste weekenden van het sportseizoen staan meestal in het teken van de toernooien. Her en der ben ik aanwezig geweest om hier foto’s van te maken. Ook één van de E- teams van Feyenoord wilde hun laatste wedstrijd van het voetbalseizoen vast gelegd hebben. Nu zitten alle voetbaltoernooien en wedstrijden er op. Alleen 16 en 23 juni heb ik nog twee grote hockeytoernooien bij de Hockeyvereniging in Gorinchem op het programma staan.

Naast de voetbal heb ik ook nog wat andere foto’s mogen maken, waaronder een foto voor bij een krantenartikel, dat overigens nog geplaatst moet gaan worden.  De uitvaartbegeleidster en één van de Notarissen bij ons op het dorp gaan een informatieochtend houden met betrekking tot uitvaart & erfrecht.

Waarschijnlijk zijn mijn grijze cellen gewoon een beetje toe aan rust. Daarom ga ik mij deze zondag verder niet meer druk maken over wat ik allemaal nog moet. Ik laat de boel de boel en ga lekker grasduinen op het web, op zoek naar leuke blogjes. Wie weet doet een middagje niksen mij wel goed en doe ik nog wel wat inspiratie op voor volgende week

Fijne zondag…

K.O.

De ruimte vult zich langzaam met mensen. Genodigden, vechters, trainers en diens kinderen lopen allemaal gemoedelijk door elkaar. Wisselen hier en daar een handdruk uit en praten met elkaar als oude bekenden.

Het publiek wordt in de tussentijd geëntertaind door de DJ die verschillende soorten beats ten gehore brengt. Bij sommige nummers waan ik mij op een tropisch eiland. Bij andere dreun ik van mijn stoel. Gevarieerd is het zeker. Net als de vechters, jong en oud, man en vrouw.

Meer en meer vechters verschijnen in hun “vechttenue” weer bij de ring zodra ze gewogen zijn en de nodige formaliteiten verder zijn afgehandeld. Veelal in gekleurde broeken en shirts en ingetapete handen.

Nou, van mij mogen ze beginnen want ik ben er klaar voor. Ik heb van de organisatie een plekje in de neutrale hoek aangewezen gekregen waar ik mag staan om foto’s te maken van de boksers.

Veel van kickboksen weet ik niet. In een grijsverleden heb ik wel aan zelfverdediging gedaan voor mijn opleiding en werk. Maar daar ben ik inmiddels alweer vier jaar weg. Wat daar van is blijven hangen is alleen nog de “parate houding”. Iets wat ik misschien nog wel eens nodig kan hebben als één van de boksers mij straks iets te snel nadert.

Voor de wedstrijd begon vroeg mij af wat ik er van zou bakken. De ring, verlicht door spots, de zaal in duister gehuld. Uiteindelijk mag ik niet klagen voor een eerste keer. Wil ik scherpere en nog duidelijkere foto’s maken dan zal ik mij verder in deze sport moeten verdiepen net als bij de voetbal. Maar voor nu is er een begin gemaakt. Hieronder een aantal foto’s van de wedstrijd. De rest is te vinden op mijn website, Foto Hamar

Foto Hamar is sinds kort ook te vinden op Facebook.

Uitvaartfotografie deel II …

Nog steeds kan ik jullie de definitieve huisstijl, voor mijn nieuwe website met betrekking tot de uitvaartfotografie, niet laten zien. Maar we zijn al wel een heel eind op weg. Sterker nog, de stijl op zich is al klaar. Het zijn enkel nog wat kleine aanpassingen in de “zakelijke” gegevens op het briefpapier. Als dat gedaan is kunnen de visitekaartjes en het briefpapier gedrukt worden.

Naast het bedenken van een huisstijl was ik eerder dit jaar al op zoek gegaan naar mooie hoesjes om de cd’s in te kunnen overhandigen die een familie van mij krijgt zodra ik een fotoreportage voor ze heb gemaakt. De cd’s van de eerste reportages die ik, op basis van de “stage”, gemaakt had heb ik overhandigd in een standaard cd-jewel case. Weliswaar voorzien van een mooi fotohoesje. Maar toch, te simpel, te kaal en te kil. Als je zorg, tijd en aandacht aan een fotoreportage besteed mag het eindproduct ook overhandigd worden in een mooi afgewerkt doosje. En dus begon mijn zoektocht al naar mooie afgewerkte cd-doosjes toen ik mijn eerste reportage dit jaar had gehad.

Dat was nog niet zo makkelijk. Ik ging er vanuit dat de doosjes die ik voor ogen had kant-en-klaar besteld konden worden op het internet. Misschien met een aanpassing aan kleur of grootte. Maar ik kon geen enkel bedrijf vinden die aan mijn eis voldeed.

Wel vond ik een aantal bedrijven, die op basis van de wensen van de klant verschillende soorten dozen konden maken. Direct liep ik tegen het volgende probleem aan: een minimale afname van 500 tot 1000 stuks. Voor een eerste bestelling vond ik dat iets te veel van het goede om nog maar niet te spreken over de prijs.

Ik vond drie bedrijven die wel iets voor mij konden betekenen. Op basis van de prijs kwaliteit verhouding en de wijze waarop ze mij benaderd hadden naar aanleiding van een offerte aanvraag besloot ik te kiezen. Eén bedrijf liet na het opsturen van de offerte niets meer van zich horen en viel hierdoor af. De twee andere bedrijven belde mij twee tot drie dagen nadat ik de offerte inclusief een voorbeeld doosje ontvangen had al op met de vraag wat ik er van vond en of ik nog vragen had. Dit stemde mij tevreden. Ze wilde niet alleen een nieuwe klant binnen halen. Maar deden er ook echt moeite voor. Uiteindelijk koos ik voor Martinizing. De vrouw die mij had benaderd was erg enthousiast over mijn idee en kwam ook nog eens met andere ideetjes waar ik zelf nog niet aan gedacht had.

Uiteindelijk zijn het mooie zwarte doosjes geworden die aan één kant open te klappen zijn. De binnenkant is afgewerkt met een fluwelen tray zodat daar de cd “op” gedrukt kan worden. Het liefst had ik de fluwelen binnenkant in de kleur bordeaux rood gewild, maar deze was helaas niet te verkrijgen. Hoewel paars ook nog een optie was heb ik toch voor zwart gekozen. De doosjes zijn (nog) niet bedrukt met een tekst of mijn logo. Dat komt wel als we een aantal jaar verder zijn. Mocht het nodig zijn kan ik ze dus ook nog voor de sportfotografie gebruiken.

De doosjes zijn inmiddels ook al geleverd. Uitvaartfotografie Hamar begint nu beetje voor beetje vorm te krijgen.

De indeling voor de website, die ik echter simpel en overzichtelijk wil houden, heb ik voor een gedeelte ook al in mijn hoofd zitten. Alleen de tekst wil nog niet vlotten. Daar moet ik nu maar eens voor gaan zitten.

Wordt vervolgd… 

We’re back in business…

Wat begon met een analoge camera van mijn moeder, eindigde na verschillende fotocursussen in een eigen fotostudio aan huis. Het weekend stond vaak in het teken van de fotoshoots en vier jaar lang heb ik geregeld ouders met hun kroost, huisdier of kamerplant mogen verwelkomen. Maar ik zou ik niet zijn als het weer eens tijd werd voor wat anders.

Aan het begin van het jaar ging ik geregeld mee om voetbalfoto’s te maken bij de wedstrijd van de kleine. Dat zag er best aardig uit maar voor mijn gevoel kon het stukken beter. Ik moest erg wennen aan de snelheid en de beweging in tegenstelling tot de statische beelden die ik in de studio voor mijn lens had. Hoewel keuzes maken niet echt mijn ding is was in dit geval de keus wel snel gemaakt. Aan het begin van de zomer heb ik de fotostudio stil gelegd. Geen shoots op zaterdag of zondag, geen beeld bewerking en geen harige beesten meer in mijn huis. Zo had ik de tijd om mij verder te kunnen verdiepen in sportfotografie. Ik heb gewikt en gewogen en de voor en nadelen met mijzelf besproken. Want tja, de sporten die ik voor ogen heb zijn toch echt allemaal buiten… En ik ben nou eenmaal een mooi-weer-mens. Wat het voor mij er in de winter niet makkelijker op maakt. Maar uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt.

Van indoor gaan wij naar outdoor…

Aan het einde van de zomervakantie was ik er voor mijn gevoel aardig klaar voor. De nodige spulletjes waren inmiddels aangeschaft (Zie:  Uitbreiding   & Stoel VS nat achterwerk  ) Zelfs mijn camera en objectief zijn voorzien van een echte regenjas, want de winter in Nederland gaat nou eenmaal gepaard met hier en daar (en vooral plaatselijk) een bui! Ik wilde mijn nieuwe uitdaging aangaan en kon niet wachten tot het nieuwe sportseizoen zou beginnen.

Ook mijn website moest van portretfotografie omgezet worden naar sportfotografie. Met dank aan een goede vriend was dit binnen een avondje gepiept. De foto’s die ik maak worden na de gespeelde wedstrijd op mijn website geplaatst en mensen kunnen ze vervolgens bij bestellen. Ik weet dat ik er nog lang niet ben maar een begin is reeds gemaakt. Hopelijk doen zich veel kansen voor waardoor ik nog meer kan groeien. Wie weet wat de toekomst nog in petto heeft.

 

 -.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

 www.fotohamar.nl

 -.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-