#WOT: Spelen…

Wot is een initiatief van Karin en staat voor Write On Thursday. Zie haar blog voor meer informatie en lees mee met andere “wotters”.

Spelen * recreatief of ontspannend bezig zijn. ~ muziek maken op een muziekinstrument ~ dobbelen, gokken, mallen, beuzelen, dartelen, zich vermaken, uitvoeren, weergeven, zingen, opvoeren

Twee weken geleden hadden vriendlief en ik een gesprek over spelletjes van vroeger. Computer spelletjes van vroeger wel te verstaan. De oeroude Nintendo, dat grijze kastje met die mega grote cassettes bijvoorbeeld. Hoe vaak we daar Mario op gespeeld hadden. Hij met zijn vrienden en ik met mijn vriendinnetjes. Niet lang daarna kwam de Super Nintendo. Een iets hipper model met kleinere cassettes die er aan de bovenkant in geduwd moesten worden.  Ik vertelde mijn vriend dat wij ieder weekend bij mijn oom thuis zoet waren door uren met dat ding te spelen. Mijn oom vond het allemaal best zolang mijn zus en ik maar stil waren. We speelden onder andere Donkey Kong, Top Gear en Street Fighter.

Na wat geneuzel op youtube omdat we opzoek waren naar begintunes van bovengenoemde spelletjes begon het toch wel te kriebelen. Mijn vriend en ik wilden oude computer tijden herleven. Niet met zijn alleen op de bank zitten en met vier controllers tegen elkaar spelen terwijl de poppetjes kriskras door het scherm lopen. Nee, we wilden weer verbonden zijn met een draadje van de controller naar de Nintendo en daarmee onze ruimte beperken en dus met je neus in het (inmiddels) veel te grote televisiescherm zitten. We wilden weer links in het beeldscherm beginnen en rechts van het beeldscherm eindigen. Geen 3, 4 of 5D spelletjes, maar eenvoud. We waren erg verbaasd toen we op Marktplaats zagen dat dit soort computers inclusief alle toebehoren en tassen vol met spelletjes nog worden aangeboden. Ik vroeg mij af wat er met de oude Super Nintendo van mijn oom gebeurd was. Die was immers al 20 jaar oud. Deze bleek bij mijn nichtje op zolder te staan. We bedachten ons geen moment en vroegen haar of we deze konden overnemen, wat geen probleem was.

Afgelopen week kwam ze de computer met toebehoren brengen. We sloten hem aan om te kijken of hij het nog wel deed want hij is in het verleden niet bepaald zachtzinnig behandeld. Ook de controllers vallen van ellende bijna uit elkaar. Ik had er zo mijn twijfels bij. Maar na wat gerommel achter de televisie met kabels schalde het bekende deuntje van Donkey Kong de woonkamer in. De Nintendo was niet bepaald berekend op HD tv kwaliteit. Dus ook die moest aangepast worden naar een kleiner formaat. Toen dat gedaan was konden we ons voor de bank instaleren om te spelen.

Alle spelletjes werden uitgeprobeerd en alles deed het nog. Ik stond te jubelen als een kind in een snoepwinkel zo blij. Tijdens Street Fighter maakte ik mijn zusje altijd helemaal in. Nu ontbrak het mij aan iedere vorm van logica terwijl ik neurotisch op alle knopjes van de, toch al zo gammele, controller aan het drukken was. Toen alles getest was keerden we terug naar Donkey Kong.

Het is net als fietsen, je verleerd het niet. Bepaalde bonuslevels wisten we met onze ogen dicht te vinden. Alleen nog even oefenen op het niet-af-gaan want waar we “vroeger” de eerste twee velden uit wisten te komen met zo ongeveer 90 levens in onze broekzak waren we nu binnen drie keer game over…

Wie heeft Zelda in de aanbieding? Want die zoek in namelijk nog 🙂

 

 

 

#WOT: Opzet…

Het werd weer eens tijd om mee te doen met WOT, write on Thursday. Dus vanmorgen opende ik de website van Karin om te kijken wat ze dit keer bedacht had. Daar prijkte het woord: Opzet. En in schuine letters stond er achter:

Opzet * Zelfst. Naamw. wat je wilt bereiken. Synoniem: bedoeling met opzet (= expres; = opzettelijk) Voorbedacht – Moedwil

Ik heb even moeten denken over dit woord. Opzet hoeft namelijk niet per definitie iets negatiefs te betekenen. Zelf kon ik mij meer vinden in de tweede uitleg van het digitale woordenboek:

Opzet* toeleg, ontwerp, plan grondslag, inkleding, inrichting, structuur voorbedachtheid

En dat bracht mij er toe om onderstaand blog te schrijven.

***

Mijn website Foto Hamar  is inmiddels aardig in gebruik. Wekelijks worden er foto’s toegevoegd van verschillende (sport)evenementen. Uitvaartfotografie Hamar echter niet. Hoewel mijn domeinnaam al wel geregistreerd staat is de website nog niet gemaakt. Dit wil en kan ik pas (laten) doen zodra ik in het bezit ben van een huisstijl. (De mensen die zich afvragen wat precies mijn bedoeling is met uitvaartfotografie wil ik graag verwijzen naar dit blog: “uitvaartfotografie”. ) Daarom zijn mijn oom en ik vorige week begonnen met het maken van een opzetje voor een logo. Mijn oom is grafisch vormgever en heeft in het verleden heel wat huisstijlen ontworpen voor bedrijven en particulieren. Altijd handig zulke crea bea mensen in de familie.

Het onderwerp dat ik terug wilde laten komen was een foto van een bloem die ik op één van mijn eerste reportages gemaakt heb. In mijn hoofd had ik al een complete opzet zitten. De kleuren waren af en ik wist precies waar ik wat wilde hebben. Maar toen mijn oom en ik na even puzzelen in photoshop een bepaalde lay-out gemaakt hadden was er niet veel van mijn idee terug te vinden. De kleuren die ik in eerste instantie in gedachten had, sepia bruin, heb ik laten varen. Het was nu sprankelend wit. De lay-out zoals hij op dat moment op mijn beeldscherm stond was strak, netjes maar toch klassiek. Hoewel het nog maar een opzet was zag het er op papier al heel erg netjes en professioneel uit.

Ik was al door het dolle heen toen mijn oom met nog wat kleine ideetjes kwam. Een blokje hier, een balkje daar. Hoe verzint hij het? Voor mij een onmogelijke opgave maar voor hem nog geen uurtje werk. Hoewel het nog maar een opzetje is zie ik mijn visitekaartjes, briefpapier en website al helemaal voor me.

Omdat het ontwerp nog niet definitief is, mijn oom wilde graag nog wat andere dingetjes uit proberen en de rest finetunen zoals dat heet, kan ik jullie helaas nog niet deelgenoot maken van dit alles. Zodra het opzetje omgezet wordt naar een definitief bestand kan ik de visitekaartjes en het briefpapier laten drukken. Natuurlijk zal ik jullie dan laten zien wat het uiteindelijke resultaat is geworden.

***

Wordt vervolgd.

 

#WOT: Vrij…

Medebloggers Ariadne &  Patricia posten iedere week een blog aan de hand van het WOT woord. Een initiatief van Karin. Wot staat voor: Write On Thursday. Iedere donderdag wordt er een woord bekend gemaakt op de website van Karin. Het is de bedoeling dat je invulling geeft aan het opgegeven woord. Dit kan en mag in de meest ruimste zin van het woord. Een verzonnen verhaal, een verhaal in dichtvorm, blog, vlog of fotografeer. Net wat in je eigen straatje past. Het is lekker creatief en tevens een nieuwe uitdaging. Zie voor meer uitleg haar website.

Al enige tijd vraag ik mij af of ik dit onderdeel aan mijn blog zou toevoegen. Echter heb ik door de weeks niet veel tijd om te schrijven. Omdat er zo nu en dan toch een verhaaltje of gedachtespinsel uit het WOT woord ontspruit wil ik toch een poging doen om WOT toe te voegen aan mijn blog. Voor mij zal WOT staan voor: Word On Thursday om vervolgens de week erop een blog te schrijven over het woord. Ik heb geen idee of het mij lukt om iedere week iets te verzinnen bij het opgegeven woord. Maar dat weerhoud mij er niet van om het te proberen. En het staat mij natuurlijk vrij om een weekje over te slaan.

Het WOT woord van vorige week donderdag was “vrij”

***

Gisteren liep ik mijn eerste hardlooprondje door de polder sinds tijden. Het was zalig weer en mijn gedachten waren overal en nergens. Opeens was daar het woord “vrij”. Het schoot mijn hoofd binnen als donderslag bij heldere hemel. Waarschijnlijk omdat ik net daarvoor een aantal blogjes gelezen had met betrekking tot dit woord.

Als ik kijk op mijn GPS hoeveel kilometer ik al gelopen heb, gaan mijn gedachten ook naar mijn moeder. Nooit eerder heb ik zoveel over haar gedroomd als de afgelopen weken. ‘Hoe ze bezig is met het volgen van een computercursus.’ Iets waar ze bij leven nooit iets mee te maken wilde hebben. ‘Hoe ze moet lachen om iets wat ik haar vertel.’  ‘Hoe ze naar mij kijkt terwijl ik met iets bezig ben.’

Ongemerkt gaat mijn snelheid tijdens het hardlopen iets omhoog terwijl ik mij afvraag of ze nu vrij is. Of ze nu op een plek is waar ze echt zichzelf kan zijn. Heeft haar overlijden haar de rust gegeven die ze hier op aarde niet kon vinden? Heeft haar overlijden haar de vrijheid gegeven die ze zo graag wilde? Vrij van pijn, vrij van verdriet, vrij van alle verplichtingen die je binden aan het leven.

De gedachten aan mijn moeder en haar mannier van overlijden maakt mijn stemming er niet bepaald vrolijk op. Terwijl ik wel blij word van haar onverwachte bezoekjes in mijn dromen. Daar is ze vrij en blij. Een groot contrast met de laatste paar jaar van haar leven.

De weg die ik bewandel met de snelheid die ik kies, is in mijn ogen ook vrijheid. Ik ben vrij om links of rechts te gaan. Vrij om mijn eigen snelheid aan te passen. Dus besluit ik het tempo nog iets op te voeren. Het pad dat ik volg gaat geleidelijk omhoog. Een andere hardloper komt mij te gemoed. Als oude bekende steken we onze hand naar elkaar op om vervolgens weer alleen verder te lopen. Terwijl ik de weg oversteek en links van mij een ruiter met haar paard voorbij zie galopperen is daar weer het woord: “vrij”. Hun manen en staart wapperen in de wind. Vliegen over het land en één zijn met je paard. Los van de grond, vrij!!

Mijn benen worden zwaar en hebben moeite om het tempo dat ik wil lopen vol te houden. Desondanks moet ik glimlachen. Mijn moeder is er helaas niet meer, maar ik ben er nog wel. Ik kies er voor om te leven. Ik kies voor mijn eigen vrijheid…

 

***