In 2023…

2023 was over het algemeen een rustig jaar. Hoewel er best wat pieken en dalen genomen zijn. Het verdriet van het wegvallen van familieleden bijvoorbeeld. Beseffen dat niets en niemand het eeuwige leven heeft. Daarmee de bewustwording van je eigen kwetsbaarheid. Om nog maar niet te spreken over het uitdunnen van mijn, ooit zo grote, familie. Uiteraard moet het leven daarom juist des te meer gevierd worden. De twee vakanties met familie waren één van de vele hoogtepunten. 

Op culinair gebied waren er ook wat hoogstandjes. Aller eerst heb ik dit hele jaar kunnen gebruiken om opnieuw te leren koken op onze inductie kookplaat. Terwijl vriendlief helemaal los ging op zijn grill en teppanyaki plaat. Opeens was courgette de groente van het jaar. Want dat kon zo leuk gegrild of ge teppanyakied (?) worden. Smaakvol zeker! Net als de in knoflook gemarineerde spruitjes uit de oven die we recentelijk ontdekt hebben. Zo lekker! 

We werkten op hoogte toen we samen de dakopbouw gingen schoonmaken en schilderen. Ik heb doodsangsten uitgestaan. Of we het kozijn niet zouden laten vallen? Of vriendlief niet van het dak af zou lazeren? Of we niet door het dak zouden zakken? Kortom, een volgende keer komt er mooi zo’n mannetje die hier zijn werk van heeft gemaakt. We losten op dat moment wel zelf direct een oude lekkage op. Ontstaan door de mannetjes van de zonnepanelen. 

“Groei” stond in 2023 ook centraal. Laten we beginnen met de fysieke groei. Ik ben er nog niet helemaal achter of dit komt omdat ik ouder word. Of dat ik echt te weinig gesport heb. Er zit gewoon meer Boor om de botten. Er is meer van mij. Als ik er op deze wijze naar kijk klinkt “meer mij” eigenlijk nog niet eens zo gek. “Meer mij” en je skibroek aantrekken die een jaar in de kast heeft gelegen klinkt opeens minder tof… Ik heb nog een paar weken de tijd. Na de feestdagen weer starten met Intermittent fasting en toch echt meer bewegen dan zou dat heel misschien nog goed kunnen komen. 

Daarnaast heeft er een wezenlijke groei plaatsgevonden op het gebied van werk. De inhoud van mijn werkzaamheden verschoven en ik kreeg de kans om mij op andere werkzaamheden te oriënteren. Mocht alvast proeven aan het werken met en in projecten. De eerste is halverwege. Het tweede project heeft vorige week een “go” gekregen. Ik verwacht volgend jaar een derde. In mijn blog nam ik jullie, maar vooral mijzelf, hierin mee op reis. Voor 2024 staan er nog meer veranderingen op stapel. Maar daarover in het nieuwe jaar meer. 

2023 in cijfers: In totaal kwamen er 43 artikelen online. In mijn hoofd iets meer maar dat bleken concepten te zijn… Was het favorieten bericht een oudje uit 2012 en had ik zelfs niet eens een populairste dag. Want dat is er een uit 2019. Geen hoogstandjes dit jaar dus. Dat mag de pret niet drukken. Ik heb met veel plezier geschreven.

De term groei zal in 2024 verder opgepakt worden. Hoewel ik niet hoop op nog meer Boor. Daarnaast ga ik voor een sportief, liefdevol en fotografisch goed jaar!

Dank voor al jullie (tussen)stops op mijn blog. Het trouwe meelezen en reageren. Jullie maken het bloggen namelijk nog leuker! Ik wens jullie allen een heel mooi uiteinde van dit jaar en een sprankelende start van 2024. 

Bye Bye 2015…

Toen ik klein was kon ik weken uitzien naar de kerst. Het mooiste feest van het jaar. Met een grote groep, veel en lekker eten. En natuurlijk cadeautjes voor iedereen. In tegenstelling tot vroeger had ik dit jaar totaal geen zin in de feestdagen. Vriendlief moest ook nog eens werken. Ik wilde eigenlijk niet eens een boom in huis. De meerderheid stemde voor. Dus werd alles van zolder gehaald en kwam er een boom. Natuurlijk is het best gezellig als ie dan eenmaal staat. Zelfs de huisdieren vinden het leuk en liggen er ieder jaar weer onder. Hij is ook best mooi en dat voor een nepperd. Kleine Krijger dacht zelfs dat ie de takjes kon eten. Die heb ik meermaals uit de boom moeten vissen met de mededeling dat het ding van plastic was. Al snel lagen er ook wat pakjes onder. En dan is het beeld van kerst toch weer compleet.

Inmiddels hebben we de kerstdagen achter de rug en kunnen we vandaag gebruik maken om uit te buiken van al het lekkere eten. Het duurt nog maar een paar dagen voor 2015 definitief is afgelopen. De start van een gloednieuw jaar is dan een feit. Voor 2016 heb ik geen goede voornemens. Het komt zoals het komt en het gaat zoals het gaat. Een aantal dingen kan ik toch niet sturen of veranderen. Wel wil ik proberen om de dingen die op mijn pad komen (gevraagd en ongevraagd) op te pakken. Mijn graantje mee pikken. Ik wil er van leren. Ik wel er door groeien. Geestelijk, lichamelijk, emotioneel en spiritueel. De les die ik afgelopen jaar namelijk geleerd heb is dat wanneer dit in balans is, ikzelf ook in balans ben.

Gevoelsmatig is 2015 nog sneller voorbij gegaan dan voorgaande jaren. Er zijn weer mooie dingen op mijn pad gekomen. Ik heb kansen gekregen. Nieuwe mensen leren kennen. Oude hobby’s opgepakt. Aardig wat boeken gelezen. Maar ik heb ook een stapje terug moeten doen. Waardoor ik af moest zien van gestelde doelen. Ook heb ik afscheid moeten nemen van bepaalde mensen. Het is goed dat sommige mensen niet meer in je leven zijn. Ze halen je naar beneden en vreten energie. Andere zal ik vreselijk gaan missen.

Afgelopen augustus bestond mijn blog vier jaar. In totaal kwamen er dit jaar, inclusief dit blog, 48 blogjes online. Nog steeds schrijf ik met veel plezier en zonder een vaste niche. De onderwerpen Afscheid, Uitvaart en Uitvaartfotografie daarentegen worden het meest gelezen en gedeeld. Een teken dat de dood veel mensen intrigeert. Of ze herkennen het, omdat de dood ons allemaal een keer overkomt… Ik schreef niet alleen voor mijn eigen blog maar ook kwam er maandelijks een gastblog van mij online bij familieberichten.nl met als thema uitvaartfotografie. Volgend jaar ga ik mogelijk voor nog een platvorm gastbloggen maar daarover in het nieuwe jaar meer.

Ik wil jullie heel erg bedanken voor alle keren dat jullie dit jaar op mijn blog meelazen. Dat jullie moeite deden om reacties achter te laten en mijn blogjes deelden op eigen social media. Ik waardeer dit enorm!! Voor nu wens ik jullie allemaal een knallend uiteinde van 2015. En een sprankelend begin van 2016 toe! Tot volgend jaar!

2012 in vogelvlucht…

2012 was een jaar waarin een hoop te verwerken viel, letterlijk en figuurlijk. Het was een moeilijk jaar met verdriet en een diep gemis van mensen die te vroeg van ons zijn weggenomen. Toch had het jaar ook mooie momenten die ik niet wil laten overschaduwen door bovenstaande feiten. Ik kan mij gedeeltes van het jaar heel helder voor de geest halen maar andere delen van het jaar zijn mij iets minder bijgebleven. Hierdoor heb ik het gevoel dat 2012 nog sneller is gegaan dan anders. Voor mijn gevoel moet Sinterklaas nog over de daken denderen, ligt de kerstboom ingepakt op zolder en is Oud & Nieuw nog heel ver weg. Maar niets is minder waar. Het einde van het jaar nadert met rasse schreden.

Daarom volgen hier een aantal gebeurtenissen die in 2012 indruk op mij hebben gemaakt en die ik graag met jullie wil delen.

Fotografie:
Het afgelopen jaar stond in het teken van de fotografie. Ik heb mijn eigen zaakje opgezet en heb dit jaar aardig wat sporters, waaronder voetballertjes, op de foto mogen zetten. In korte tijd heb ik veel (bij)geleerd. Foto Hamar heeft een eigen sponsorplek gekregen in de vorm van een vlag op de mooiste plek van het voetbalveld en ik heb een team van Feyenoord mogen fotograferen.

Naast sport en portretfotografie kreeg ik aan het begin van dit jaar, mede dankzij Harmsma uitvaartverzorging, de mogelijkheid om mij te verdiepen in de uitvaartfotografie. Een heel bijzondere ervaring en halverwege het jaar werd Uitvaartfotografie Hamar geboren.

Eén jaar bloggen:
Het is mij gelukt om een jaar lang te bloggen. Om te groeien in verhaaltjes en in bezoekers. Helaas, door drukte, is het er de afgelopen paar weken niet met regelmaat van gekomen. Bijlezen lukt gelukkig wel maar het plaatsen van eigen blogs iets minder.

De Familie BBQ:
De familie BBQ werd voor een tweede keer georganiseerd en wel op 28 augustus. Locatie: onze achtertuin. Niet verwacht dat dit zo gezellig en ongedwongen zou worden en dat wij zoveel mensen kwijt konden. Ik hoop echt dat dit spektakel een vervolg gaat krijgen, bij ons of bij iemand anders. Ik had overigens wel een week nodig om bij te komen. Dat dan weer wel. Verder zijn er een hoop feestjes van familieleden geweest die in achtertuinen, partytenten of woonkamers plaatsvonden. Niet alleen feestjes maar ook vakanties zijn samen doorgebracht. De wintersport aan het begin van dit jaar en Gran Canaria halverwege dit jaar. Omdat ook dit zo goed bevallen is, wordt de aanstaande wintersportvakantie uitgebreid met nog een aantal personen en is er al een reisje Rome geboekt. Er was niet alleen plaats voor feest. De familie was er gelukkig ook voor elkaar op momenten dat het nodig was. Verhuizing, verbouwing of herdenkingsavonden ter na gedachtenis aan de personen die wij de afgelopen twee jaar verloren zijn.

De lucht in:
Vriendlief kreeg voor zUitzicht vanuit de ballonijn verjaardag een ballonvlucht cadeau. De vlucht was in verband met de weersomstandigheden een aantal keer uitgesteld. Maar uiteindelijk mochten we op donderdag 13 september de lucht in. Wat een fantastische belevenis. Alleen al het opzetten en vullen van de ballon is een ervaring op zich. Maar dan komt het mooiste, in het mandje klimmen en los komen van de grond. Vervolgens is het genieten van het uitzicht over half Nederland, de stilte in de lucht en als je geluk hebt, de zonsondergang.

Wie jarig is trakteert:
Naast fotograferen werk ik ook nog fulltime bij de Koninklijke PBNA. Eén van de grootste examenorganisaties van Nederland. Wij verzorgen onder andere examens in de vakgebieden techniek, VCA/SOG, Management & Organisatie, Middelbaar veiligheidskunde en System Engineer. Dit jaar bestonden wij 100 jaar en dat moest gevierd worden. Naast verschillende feestjes/borrels in ons eigen pand en elders in het land werden al onze examinatoren (en dat waren er nogal wat) mee genomen naar  de SS Rotterdam. Daar kregen we een rondleiding gevolgd door een fantastisch diner. Een zeer geslaagde avond. Maar daar bleef het niet bij. Ook voor onze klanten en partners werd iets georganiseerd en wel op Koninklijk niveau. Zo werd Oud kasteel Wassenaar afgehuurd en werd de “VCA Opleid12-12-2012er van 2012” bekend gemaakt. Dit alles onder het genot van luxe hapjes en drankjes. Tussen de bedrijven door kon gesproken worden met klanten die wij doorgaans alleen telefonisch of per mail spreken. Erg leuk om elkaar nu ook in het echt te zien. De gehele avond werd aan elkaar gepraat door onze gastheer Toine van Peperstraten met wie ik aan het einde van de avond nog even op de foto mocht.

2012 was zoals gezegd een roerig jaar. 2013 zal daar waarschijnlijk niet veel in verschillen. Ik hoop alleen dat er meer rust en regelmaat mag gaan komen, zodat het jaar intenser geleefd kan worden en ik niet het gevoel heb dat de tijd tussen mijn vingers doorglipt. Dat 2013 een jaar mag worden waarin bijzondere momenten zullen plaats vinden en nieuwe uitdagingen op ons pad mogen komen.

Ik wens jullie allemaal een mooi uiteinde van 2012 en een sprankelend begin van 2013.

Ik wens jullie allemaal een mooi uiteinde van 2012 en een sprankelend begin van 2013.